یومی فوجیموری را بیشتر با «دِ هیچ‌کیپر» (۱۹۸۳) می‌شناسند؛ او در «دوسوکبه آنسن ریوکان: ایکی‌کورابه» (۱۹۹۶) و «پارولِ و موزیک» (۱۹۸۴) نیز ظاهر شد.